ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ "ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ"

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

"Συζυγία και Γάμος μέρος Β΄". Ομιλία του Δημητρίου Π. Λυκούδη στον Ρ/Σ της Εκκλησίας της Ελλάδος.

 



Ο Δημήτριος Π. Λυκούδης, την Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2016, 17:30 – 17:55, στην εκπομπή «Η Εκκλησία καθ΄ οδόν» του ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, συνομίλησε με τον δημοσιογράφο κ. Αντώνιο Γιαννακόπουλο με θέμα: «Συζυγία και Γάμος , μέρος Β΄». 

 (ακούστε εδώ)

Νέο άρθρο του Δημητρίου Π. Λυκούδη στην έντυπη εφημερίδα "Κιβωτός της Ορθοδοξίας" [21/01/2016]

στην εφημερίδα "ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ"
αρ. φύλλου 018, Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2016, σελ 20 -21

Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016

Οι εκπομπές της εβδομάδος 18/01/2016 - 24/01/2016





Α. ΜΥΡΙΠΝΟΑ ΑΝΘΗ:"Ο ΄Οσιος Μάξιμος ο Γραικός"
(Δημήτριος Π. Λυκούδης),

Β. ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ: "Διάλογος με τους νέους [Ε]"
(Δημήτριος Π. Λυκούδης),

Γ. ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ: "Η διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών"
(Προσκεκλημένοι ομιλητές, ο κ. Χρήστος Καραδήμος, πτ. Θεολογίας-Εκπαιδευτικός και υπ. διπλωματούχος master Θεολογίας και ο κ. Σπυρίδων Βουγιουκλάκης, πτ., ΜΑ Θεολογίας και Υπ. Δρας Παν/μίου Αθηνών ),

Δ. ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ
(Δημήτριος Π. Λυκούδης).

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

"Συζυγία και Γάμος μέρος Α΄". Ομιλία του Δημητρίου Π. Λυκούδη στον Ρ/Σ της Εκκλησίας της Ελλάδος.

  
Ο Δημήτριος Π. Λυκούδης, την Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2016, 17:30 – 17:55, στην εκπομπή «Η Εκκλησία καθ΄ οδόν» του ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, συνομίλησε με τον δημοσιογράφο κ. Αντώνιο Γιαννακόπουλο με θέμα: «Συζυγία και Γάμος , μέρος Α΄».
 

(ακούστε εδώ)

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

Οι εκπομπές της εβδομάδος 11/01/2016 - 17/01/2016


Α. ΜΥΡΙΠΝΟΑ ΑΝΘΗ:"Ο ΄Οσιος Μάξιμος ο καυσοκαλυβίτης"
(Δημήτριος Π. Λυκούδης),

Β. ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ: "Διάλογος με τους νέους [Ε]"
(Προσκεκλημένος ομιλητής ο κ. Γεώργιος Μανώλης, πτ. Θεολογίας και υπ. διπλωματούχος master Θεολογικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών),

Γ. ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ: "Η Ελεημοσύνη"
(Δημήτριος Π. Λυκούδης),

Δ. ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ
(Δημήτριος Π. Λυκούδης).

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2016

Προσκυνηματική εκδρομή του συλλόγου συμπαράστασης αδελφών ο "Όσιος Δαβίδ ο εν Ευβοία" [06 Φεβρουαρίου 2016]






Ο Σύλλογος Συμπαράστασης αδελφών "Όσιος Δαβίδ ο εν Ευβοία" διοργανώνει προσκυνηματική εκδρομή, το Σάββατο 06 Φεβρουαρίου 2016 στο ιερό προσκύνημα του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου στο Μήλεσι Αττικής[Ωρρωπό] καί ακολούθως στον ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας στο Βαθύ Αυλίδος, όπου θα προσκυνήσουμε τα ιερά λείψανα των εκ Ρουμανίας καταγομένων αγίων Ζωτικού, Αττάλου, Καμασίου και Φιλίππου, που φυλάσσονται και σεμνύνονται εκεί. Στον ίδιο ναό, θα ψάλλουμε Παράκληση στην Κυρία Θεοτόκο , αφού προσκυνήσουμε και άλλα ιερά λείψανα που φυλάσσονται εκεί, και στο πνευματικό κέντρο του ιερού Ναού, πλησίον της Εκκλησίας, θα κόψουμε την πρωτοχρωνιάτικη πίττα του Συλλόγου μας. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όχι μόνο τα μέλη του Συλλόγου αλλά και κάθε αδελφός-φίλος του Συλλόγου και προσκυνητής. Συμβολική συμμετοχή κατ΄άτομον 8€ και θα σταματήσουμε για φαγητό, όπου όποιος επιθυμεί θα καλύψει κατ΄άτομον το φαγητό του. Δηλώσεις συμμετοχής και λοιπές πληροφορίες στο τηλέφωνο του Συλλόγου, 6948038461.  Θερμά παρακαλώ τις φίλες και φίλους του Συλλόγου μας, έως Τετάρτη 20 Ιανουαρίου να δηλώσουν συμμετοχή  διότι θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Ώρα και τόπο συγκέντρωσης [προφανώς θα ορίσουμε περισσότερους από έναν τόπους αναχώρησης με το πούλμαν] θα ανακοινώσουμε προσεχώς!

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Πρώτα το αντίδωρο ή ο Μεγάλος Αγιασμός κατά την εορτή των Θεοφανείων;




Δημητρίου Π. Λυκούδη,
Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών
  

    Από τον 5ο αιώνα επικράτησε στην Αγία μας Εκκλησία να τελείται αγιασμός όχι μόνο κατά την κυριώνυμη ημέρα της πανηγύρεως, αλλά και την παραμονή, πρωί ή εσπέρας για να εξυπηρετούνται οι πρακτικές ανάγκες του χριστεπωνύμου πληρώματος. Ο Μεγάλος Αγιασμός που τελείται μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ανήμερα της εορτής των Θεοφανείων, αρχικά ελάμβανε χώρα μετά το πέρας της ακολουθίας του Όρθρου και πριν την έναρξη της Θείας Λειτουργίας, γεγονός που επικυρώνεται άμεσα από το ¨Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε" αντί του τρισαγίου Ύμνου, μια και οι κατηχούμενοι βαπτίζονταν την ημέρα εκείνη από αυτό το αγιασμένο νερό. Συνηθίζεται οι πιστοί, να διατηρούν τον Μεγάλο Αγιασμό καθ΄όλη τη διάρκεια του έτους στις οικίες τους για αγιασμό και ίαση ψυχών και σωμάτων.
    Λαθεμένα έχει επικρατήσει από πολλούς η βλάσφημη συνήθεια να φθάνουν στο σημείο, ανήμερα της εορτής των Θεοφανείων, να μην κοινωνούν Το Σώμα και Το Αίμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού επειδή πρόκειται να λάβουν τον Μεγάλο Αγιασμό! Προσοχή!!! Δεν είναι Θεία Κοινωνία ο Μεγάλος Αγιασμός. Ειδικά την κυριώνυμη ημέρα των Θεοφανείων και μόνο αυτή, για να τιμήσουμε την εορτή και να καταδείξουμε την ευλογία του Μεγάλου Αγιασμού [βλέπε κώδικα Ι. Μ. Αγίας Αικατερίνης Σινά 978], αφού κοινωνήσουμε, όσοι βέβαια έχουμε προετοιμασθεί, δεν λαμβάνουμε αντίδωρο! Μετά τη Θεία Κοινωνία, πίνουμε Μεγάλο Αγιασμό και μετά λαμβάνουμε αντίδωρο. Προσοχή! Μόνο γι΄ αυτήν την ημέρα! Ουδέποτε άλλοτε! Τις υπόλοιπες ημέρες του έτους, αφού κοινωνήσουμε και λάβουμε αντίδωρο [έχουμε γράψει σε παρόμοια ανάρτηση και άλλοτε αν πρέπει οι κοινωνούντες να λαμβάνουν αντί-δωρο], τότε και μετά το αντίδωρο πίνουμε αγιασμό και ποτέ πριν! Μόνο την κυριώνυμη ημέρα των Θεοφανείων και να αναδείξουμε την κυρία και δεσπόζουσα σημασία και ευλογία του Μεγάλου Αγιασμού, το «Σωτήριον ύδωρ» ως τον ονομάζει ο Κύριλλος Ιεροσολύμων, αυτός λοιπόν ο Αγιασμός προηγείται του αντιδώρου και ασφαλώς έπεται της Θείας Κοινωνίας!
    Τώρα, αυτός ο άκριτος συνωστισμός που επικρατεί και λυπηρά ενθυμούμαι τα τελευταία 36 χρόνια της παρούσας βιοτής μου, να βλέπω το χριστεπώνυμο πλήρωμα και τους εν δυνάμει αυριανούς ουρανοπολίτες, να στριμώχνονται ομοθυμαδόν και ατάκτως και να παραμερίζουν με κάθε τρόπο καθέναν και καθεμία που τους εμποδίζει να φθάσουν πρώτοι και να γεμίσουν τα μικρά δοχεία τους με Μεγάλο Αγιασμό, αδιαφορώντας για όσα χείριστα και αχαρακτήριστα επιτελούν έως ότου πετύχουν τον σκοπό τους, αυτός ο συνωστισμός λέγω, όχι έλλειψη λειτουργικής αγωγής επιβεβαιώνει αλλά έλλειψη κοινωνικής και κοινοτικής σύμπνοιας, έλλειψη αυτοσυνειδησίας, πίστης και ωρίμανσης. «Στώμεν καλώς» λοιπόν, «στώμεν μετά φόβου», καθώς ως συνηθίζω να λέγω "Υπάρχει και Θεός".

Απόσπασμα από το βιβλίο ερωταπαντήσεων του Δημητρίου Π. Λυκούδη, υπό τον τίτλο "Λειτουργικά Ζητήματα", τόμος Α'. Αποκτήστε το από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΠΙΡΡΩΣΗ ΕΔΩ!

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

"Η έννοια του χρόνου στο Ισλάμ και στα αφρικανικά θρησκεύματα εξ επόψεως φιλοσοφίας" Ομιλία του Δημητρίου Π. Λυκούδη στον Ρ/Σ της Εκκλησίας της Ελλάδος.



Ο Δημήτριος Π. Λυκούδης, την Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2015, 19:05 – 19:55, στην εκπομπή - αφιέρωμα «Ο χρόνος στη Φιλοσοφία και στις άλλες Θρησκείες» του ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, συνομίλησε με τον δημοσιογράφο κ. Αντώνιο Γιαννακόπουλο με θέμα: «Η έννοια του χρόνου στο Ισλάμ και στα αφρικανικά θρησκεύματα εξ επόψεως φιλοσοφίας». Καλή σας ακρόαση.

 

 (ακούστε εδώ την ραδιοφωνική εκπομπή)

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

"Διάλογος με τους νέους [45]"

Εργογραφία - Δημοσιεύσεις Δημητρίου Π. Λυκούδη, Δεκέμβριος 2015.




1. Αγέλαστοι Άνθρωποι, ποιητική συλλογή, Αθήνα 2015, σελ. 215
[σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία της αθήνας]


2. Μια βραδυά στις Καρυές, στο έντυπο περιοδικό Θαλασσοπουλια της Ιεράς Μητροπόλεως Σύρου - Μυκόνου, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος- Νοέμβριος [αναδημοσίευση],


3. Η χαρά της πνευματικότητας μπροστά στον πόνο, στην έντυπη εφημερίδα Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου, αρ. φύλ. 015, σελ. 13 [αναδημοσίευση],


4. Χριστούγεννα Χριστού, στο έντυπο περιοδικό Αιτωλικός Απόηχος, Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2015, τεύχος 5, σελ. 3-4,


5. Μια φορά και έναν καιρό, όπως παραπάνω, σελ. 8-9 [αναδημοσίευση],


6. Θεολογίας γόνοι αθεολόγητοι, στο έντυπο περιοδικό Αλιεύς, της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας. στο αυτό τεύχος φιλοξενείται και ως δεύτερο άρθρο το παραπάνω, Μια φορά και έναν καιρό,


7. Αφιλοσόφητα Χριστούγεννα, στην ηλεκτρονική εφημερίδα amen.gr


8. Η Ευλογία του Ιορδάνου, στην έντυπη εφημερίδα Κιβωτός της Ορθοδοξίας, αρ. φύλ. 16, σελ. 13.

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

"Ετέχθη υμίν σήμερον Σωτήρ"





Δημητρίου Π. Λυκούδη,
Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών

Τα ανθρώπινα όντα έχουν πλαστεί «κατ’εικόνα και καθ’ομοίωσιν του Θεού». Αυτό σημαίνει ότι εμείς οι άνθρωποι δεν είμαστε απλά το αποτέλεσμα της κληρονομικότητας μας ή απώτερη κατάληξη ιστορικών διαδικασιών και κοινωνιολογικών διαμορφώσεων. Εμείς οι άνθρωποι, ακριβώς επειδή η θεμελιακή και ουσιαστική μας ιδιότητα εκφράζεται ως η πιο τέλεια δημιουργημένη έκφραση της υπάρξεως και της ζωής του Θεού, Πλαστήκαμε για να γίνουμε «μιμηταί του Θεού»1 και «θείας κοινωνοί φύσεως»2.

"Σαρακοστή Χριστουγέννων" (Ραδιοφωνική εκπομπή)

"Aφιλοσόφητα Χριστούγεννα"





Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη,

Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών

  Φθάσαμε στο όριο να εορτάζουμε Χριστούγεννα μακράν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού! Αγγίξαμε την πλάνη, εγκολπωθήκαμε την απατηλή ψευδαίσθηση, ανδρωθήκαμε σφαλερά και εσφαλμένα στην αδιαντροπιά, στην κοινωνική, και στην ουσία χωρίς περιεχόμενο, συνύπαρξη, στην αμόναχη κοινοτικότητα του ¨μέρους¨, στην ολόφωτη, ένεκα των ημερών, μοναχικότητα του ¨όλου¨. Και είναι αφιλοσόφητα χριστούγεννα γιατί δεν ενέχουν την έννοια και την αρετή της ¨ευδαιμονίας¨, που έστω φιλοσοφικά, έστω γράφω, επιτυγχάνεται σύμφωνα με τις απόψεις του Σωκράτη, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη στο πλαίσιο της πόλης-κράτους και των πολύπλευρων κοινωνικών σχέσεων[1]. Ούτε φιλοσοφία δεν έχουν, ούτε όριο και φραγμό, ούτε χώρο και χρόνο, ούτε φιλότιμο νοούν, ούτε σε Θεό πιστεύουν! Αφιλοσόφητα Χριστούγεννα δεν εορτάζουν άνθρωποι, αφιλοσόφητα χριστούγεννα δεν σ΄αρμόζει να προσμένεις…!

     Ασφαλώς και αναφέρομαι δευτερευόντως στην έννοια της φιλοσοφίας, καθώς εδώ προσεγγίζω το ήθος με βάση την κυνική διδασκαλία, ως άρνηση δηλαδή κάθε κοινωνικού δεσμού και κοινοτικής σχέσεως! Ε, ναι λοιπόν, συμφωνώ! Γιατί Χριστούγεννα; Πως Χριστούγεννα μακράν του Χριστού, μακράν του ανθρώπου του πεινασμένου και φυλακισμένου, μακράν των ορφανών και αστέγων, μακράν των απελπισμένων και αμετανοούντων; Εάν εορτάζω τέτοια χριστούγεννα πρόδρομος τυγχάνω της γέννησης ουχί του Θεανθρώπου και Λυτρωτού Σωτήρος Χριστού, αλλά ενός ψεύτικου θεού, ανήμπορου, ανθρωποκεντρικού, αβάσταχτου, αδίσταχτου, κάλπικου, μιαρού, αναίσχυντου, αδιάντροπου! «Ιησούς Χριστός γεννάται» ουχί στα κοινωνικά δρώμενα και στις ξέφρενες διασκεδάσεις, ουχί στα ατέρμονα και αδηφάγα  φαγοπότια των ημερών, ουχί στις μεγαλοστομίες και στα ευχολόγια από άμβωνος και μη! Θυμηθείτε τον Διογένη τον Κυνικό και το παράδειγμα του βίου του, που δεν έχανε στιγμή να εξωτερικεύει[πολλές φορές, αλήθεια είναι, με άκομψο τρόπο] την απέχθεια και την περιφρόνησή του προς τον πολιτισμό: «Κάποια μέρα και ενώ έτρωγε το μεσημεριανό του φαγητό στην αγορά, κάποιοι που τόν αντιλήφθηκαν, τόν πείραξαν ως συνήθιζαν: ¨Σκύλε!¨. Εκείνος δε, ατάραχος τούς απάντησε: ¨Σκυλιά είστε εσείς, που στέκεστε γύρω μου, ενώ εγώ τρώω¨»[2].

     Τα αφιλοσόφητα σήμερα χριστούγεννα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας εκκεντρικός τρόπος άσκησης και προβολής της αδυναμίας του ανθρώπου να συμμετάσχει κοινοτικά και να συμπράξει λειτουργικά μέσα στο ευρύτερο κοινοτικό σύνολο. Πλέον, όχι χριστιανούς ούτε ανθρώπους δεν έχουμε! Λησμονήσαμε καί πνευματικότητα καί ανθρωπιά καί ορθοδοξία καί ορθοπραξία καί την ύπαρξή μας την ίδια και αναζητούμε μάταια ¨καθρέπτη¨ στο σκοτάδι να αποκρύψει εντέχνως την ασχήμια μας! «Ιδού ο άνθρωπος κατά τον Πλάτωνα» ανεφώνησε ο Διογένης εισερχόμενος στην Ακαδημία κρατώντας ένα μαδημένο κοτόπουλο και προσπαθώντας να γελοιοποιήσει τον πλατωνικό ορισμό του ανθρώπου ως «ζώου απτέρου δίποδος». Ιδού λοιπόν ο σημερινός άνθρωπος στο λυκαυγές του 21ου  αιώνος, που καταδέχεται να ασχημονεί εις βάρος του εαυτού του και να κομπορρημονεί πως εορτάζει χριστούγεννα μεταξύ των ανθρώπων! Σημαίνουν τα σήμαντρα, κτυπούν οι καμπάνες, άνοιξαν οι εκκλησιές και οι άνθρωποι χωρίς Χριστό βαδίζουν, χριστούγεννα καμώνονται πως ζουν, απόκληροι φαντάζουν πως υπάρχουν! «Ιδού οι άνθρωποι κατά τον Πλάτωνα λοιπόν, ιδού τα ζώα του αιώνος τούτου του απατεώνος».

     Φιλοσοφημένα δε χριστούγεννα είναι προδρομικά αληθινά Χριστούγεννα, καθώς προηγείται ο άνθρωπος ως βάση και έπεται ο πνευματοφόρος άνθρωπος ως ανά-βαση. Με άλλα λόγια, έχε κατά νου τα λόγια από την μικρή πραγματεία ¨Προς Διόγνητον¨ εάν έβαλες σκοπό, εάν στόχο έκαμνες εφέτος Χριστούγεννα να ζήσεις: «Χριστιανοί…πατρίδας οικούσιν ιδίας, αλλ΄ ως πάροικοι, μετέχουσι πάντων ως πολίται και πάνθ΄ υπομένουσιν ως ξένοι. Πάσα ξένη πατρίς αυτών και πάσα πατρίς ξένη, επί γης διατρίβουσιν, αλλ΄ εν ουρανώ πολιτεύονται…αγαπώσι πάντας και υπό πάντων διώκονται».


Παραπομπές:

1.Βλ. σχ., Ahbel-RappeS. – Kamtekar R., A Companion to Socrates, Blackwell, Οξφόρδη 2006, Γεωργούλη Δ., Ιστορία της Ελληνικής Φιλοσοφίας, εκδ. Παπαδήμα, Αθήνα 2006.

2.Πρβλ., Σκουτερόπουλου Μ., Οι Αρχαίοι Κυνικοί: Αποσπάσματα και Μαρτυρίες, εκδ. Γνώση, Αθήνα 2006.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Δημητρίου Π. Λυκούδη , υπό τον τίτλο "Θεολογίας γόνοι αθεολόγητοι", εκδ. Ηρόδοτος.